[Raşit Tunca]

Peygamber Efendimiz’in Fiziksel Özellikleri Nelerdir?

Peygamberimizin (s.a.s.) şemaili nasıldı? Peygamber (s.a.s.) Efendimiz’in fiziksel özellikleri.

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz’in fizikî özellikleri husûsunda muhtelif rivâyetlerde hulâsaten şöyle buyrulmaktadır:

    Resûl-i Ekrem uzuna yakın, orta boylu idi.
    Yaratılışı fevkalâde dengeli olup mütenâsip bir vücûda sahipti.
    Göğsü geniş, iki omuzlarının arası açıktı. İki kürek kemiği arasında nübüvvet mührü vardı.
    Kemikleri ve eklemleri irice idi.
    Teni gül gibi pembemsi beyaz, nûrânî ve parlak, ipekten yumuşaktı.
    Mübârek vücûdu dâimâ temiz idi ve râyihası ferahlık verirdi. Koku sürünsün veya sürünmesin, teni ve teri, en güzel kokulardan daha ayrı bir letâfette idi. Bir kimse O’nunla musâfaha etse, bütün gün O’nun latîf kokusunun hazzını duyardı. Sanki gül, kokusunu O’ndan almıştı. Mübârek elleriyle bir çocuğun başını okşasalar, o çocuk, güzel kokusuyla diğer çocuklardan ayırt edilirdi.
    Varlık Nûru, terlediği zaman mübârek teni, gül yaprakları üzerindeki şebnemleri andırırdı.
    Sakalı gür idi. Uzattığı zaman, bir tutamdan fazla uzatmazdı. Vefât ettiklerinde, saçlarında ve sakallarında yirmi kadar beyaz vardı.
    Kaşları hilâl gibi olup iki kaşı arası birbirinden uzakça ve açık idi.
    İki kaşı arasında bir damar bulunuyordu ki, Hak için öfkelendiği zaman kabarırdı.
    Dişleri inci gibi olup dâimâ misvak kullanır ve sık sık kullanılmasını tavsiye ederlerdi.
    Kirpikleri uzun ve siyah idi. Gözleri büyükçe, siyahı tam siyah, beyazı tam beyaz idi. Sanki gözlerinde kudret eliyle ezelde çekilmiş bir sürme vardı.
    Müstesnâ rûhî yapısının kemâli gibi, vücut yapısının cemâli de eşsizdi.
    Sîmâsı, geceleyin ayın on dördü gibi parlardı.

İki kürek kemiği arasında nübüvvetine dâir ilâhî bir nişan vardı. Birçok sahâbî, onu öpebilmenin hasretiyle yaşardı. Vefâtı sırasında bu mührün gayb âlemine gitmesi, irtihâlinin tasdîki oldu. (Tirmizî, Şemâil, s. 15; İbn-i Sa’d, II, 272; İbn-i Kesîr, el-Bidâye, V, 231)

    Mübârek ve nûrânî vücûdu vefâtından sonra hiçbir değişikliğe uğramamıştı.
    Allah Resûlü’nün mübârek yüzü, yüzlerin en güzel ve temizi idi.
    Allah Resûlü, bir şeyi arzu etmediği zaman, derhâl sîmâlarından fark edilir, bir şeyi beğenince de memnûniyeti hissedilirdi.

Kaynak:

Osman Nuri Topbaş, Rahmet Peygamberi, Erkam Yayınları